‘Into each life some rain must fall’

We hebben vanochtend het paradijs achter ons gelaten en fietsten prompt de regen in. Geen buien maar een aanhoudende miezerregen met dikke druppels. Dus weer de gele hesjes aan, of althans Ellen want ik heb een knalgele regenjas dus een hesje is dan niet nodig. We zaten al om negen uur op de fiets en tegen elven waren we allebei al strontchagrijnig. De regen verergert de stress van voorbijrazend verkeer. Want, hoewel we nog altijd de EV14 volgen, delen we nog steeds het asfalt met met snelverkeer. Hongaren zien de noodzaak er niet van in om even in te houden als ze je voorbij razen. Waarschijnlijk omdat ze zelf niet zo veel fietsen. De wegen zijn vaak kaarsrecht en nodigen uit tot hard doorrijden wat de meesten dan ook doen. Enfin, na een goede kop koffie en een lokale bolus bij een bakkerij trok het gemoed weer een beetje bij en reden we (zo blijmoedig als we kunnen ;) verder, wel nog steeds in de regen en met af en toe korte 10%-klimmetjes.

Onderweg nog een keer gestopt voor een korte lunch. We stonden bij een spoorwegovergang met knipperlichten die vrolijk wit knipperden om aan te geven dat het oversteken veilig was. Tot onze verbazing was het spoor al volledig overwoekerd door het groen en moet het een groot aantal jaar geleden zijn dat hier de laatste trein reed. En maar doorknipperen de hele dag, dag in dag uit. Verderop bij de volgende overgang idem dito. Hongaren kunnen blijkbaar moeilijk afscheid nemen van zaken die er altijd al waren, ook al hebben ze geen functie meer.

Pas tegen drie uur toen we bij onze camping aankwamen klaarde het een beetje op. De campingeigenaar is een bijzonder vriendelijke man die ons er op wees dat de volledige camping tot onze beschikking stond want we waren zijn enige gasten vandaag. De twee vrouwen die we zagen kaarten onder een afdak waren zijn vrouw en een buurvrouw. Het is een geweldige camping met veel bomen waar we ons tentje opzetten. Vanaf nu blijft het droog en tussen de bomen staan we beschut tegen de zon morgenvroeg. 

Ellen en ik lopen nog een stukje naar een mooi meertje (Vadása-tó) wat waarschijnlijk de oorzaak is van de toeristische activiteiten hier. Want ondanks dat we vrijwel de enigen zijn, is het grote aantal eetzaakjes in de directe omgeving een indicator van zomerse gezelligheid. Aanstaand weekend begint hier de zomer/schoolvakantie hebben we vernomen. Vanaf dan zal het hier vast een drukte van jewelste zijn …