Proloog

We zijn vertrokken, om de komende drie dagen München te verkennen. Maar daarvoor hadden we al een paar bijzondere dagen met onze dochters en hun aanhang. Voor het eerst waren we met zijn zessen bij elkaar omdat Kiki met haar vriend Mike uit Amerika ‘over’ was. Dat zijn nu al zeer dierbare herinneringen.

Inmiddels zijn we aangekomen bij onze zeer aardige hosts in München, Manfred en Iris. Fanatieke Müncheners (Münchenaren?) die een deel van hun huis ter beschikking stellen aan mensen zoals wij die deze omgeving willen bezoeken. Op de wereldkaart die hier hangt kunnen we zien waar ze zelf overal geweest zijn en ik moet zeggen dat er maar weinig plekjes op de aardkloot zijn waar ze niet zijn geweest. “Maar München is toch de beste plek van allemaal”, aldus Manfred.

Aangezien je in de ochtendspits niet met de fiets in de trein mag, en we vandaag om 9.00 uur de ICE naar Stuttgart hadden geboekt, kozen we ervoor om gisteravond al naar Utrecht te gaan en dicht bij het station in Utrecht een hotel te nemen. Park Plaza, vlakbij Utrecht CS, een prima, beetje zakelijke plek, we waren de VIP’s- van-de-dag, oftewel: er lagen lekkere chocolaatje in de kamer, niks mis mee.   

In tegenstelling tot alle horrorverhalen die we gehoord hebben over de Deutsche Bahn, en zeker in combinatie met bepakte fietsen, hebben we een totaal probleemloze reis gehad, inclusief het overstappen in Stuttgart. Allemaal onzin dus die verhalen, of we hebben onwijze mazzel gehad.

In München moesten we een halfuurtje fietsen naar onze accommodatie. Dat viel niet tegen. Er zijn behoorlijk wat fietsers hier in de stad en er wordt hard gewerkt aan fiets infrastructuur. Al is het soms nog steeds onduidelijk of je nou op de stoep moet rijden of op de weg. Het enige waar ik niet aan kan wennen zijn stoplichten zonder detectielussen. Daar sta je dus te wachten (met vele anderen) voor een lege weg … grrrr. Hoeveel geld en milieuschade zouden ze kunnen sparen als hier iets efficiënter mee omgegaan zou worden? Maar goed, ik ga me niet ergeren, dat mag niet van Ellen, hahaha.

Op onze kamer ligt een ‘Biergartenfahrplan’ (47 punten bij Scrabble) volledig in de stijl van de bekende ‘underground map’ van de Londense metro, maar dan met Biergartens als stations aangeduid. Hilarisch ! Het zet de toon voor de komende dagen want tot zaterdagochtend zullen we hier blijven en zullen we onze lieve vrienden Harald en Sissy zien. En Harald is een connaisseur op het gebied van Biergarten…

Zaterdag nemen we de trein verder naar Mosonmagyaróvár, de plek waar Ellen twee jaar geleden in het ziekenhuis belandde met een gebroken pols, weten jullie nog? Dan begint onze tocht pas echt en fietsen we door langs de Donau naar Budapest waarna we langs het Balatonmeer richting Slovenië koersen en dan langs de Drava/Drau richting Villach. En dan weer terug Slovenië in richting Bled. Van daaruit richting Italië waar we Venetië willen zien. Daar zullen we de verdere route naar Turijn bepalen, want dat is ons eindpunt. Daar stappen we op 2 augustus op de (fiets-)bus terug naar huis. Al met al: we hebben er zin in!  

We gaan de blog echt beginnen als ook de fietstocht begint, tot over een paar dagen (zondag waarschijnlijk) dus!