Seehof Villach

De hittegolf blijft voorlopig onze rode draad. Dus vanochtend weer vroeg op pad om de hitte zo veel mogelijk te vermijden. Natuurlijk rijden we op de Drauradweg en wat is die toch prachtig. We kunnen hem echt iedereen aanraden en behalve deze Radweg zijn er nog voldoende andere fietspaden waarop je kunt aansluiten, dus je kunt makkelijk zoals zoveel mensen dat hier doen je auto of camper ergens neerzetten en een dagje fietsen. E-bikes zullen voor de meesten de voorkeur hebben, want het blijft een alpenland…

Dus na veel mooie oeverpaden, dijken, houten bruggetjes, grindpaden allemaal door een geweldig landschap zijn we aangekomen in Villach in de afstand van een marathon. Dat landschap verveelt nooit want als je langs bergen rijdt dan verandert het aanblik permanent. Op het ene moment kijk je tegen de noordhelling en even later zie je de west-helling van dezelfde berg. Een permanent veranderend panorama met dezelfde elementen.

Om op de vraag over het ontstaan van de groene kleur van de Drau terug te komen: dat schijnt te maken te hebben met 1) sediment uit de bergen 2) algen die op de bodem groeien 3) weerkaatsing van de kleur van de bomen. Maar in Villach zullen we afscheid moeten nemen en onze koers naar het zuiden verleggen. We blijven hier nog een paar dagen om te wachten op temperaturen onder de 30° voordat we het aandurven om de Julische Alpen in te fietsen. We zullen daarvoor minimaal 500 meter hoger moeten zien te komen.

Onze camping van vandaag en de komende dagen ligt aan een ‘Badesee’ die vol met geneeskrachtige mineralen zit. Volgens ‘Klazien uut Villach’ (zijnde de echt heel aardige campingeigenares) is je artritis zo genezen na een duik in het water, ze zei erbij: niet douchen nadien want dat spoel je alle genezing weer van je af !

Dus hier zitten we nu, allebei ongedoucht te wachten op genezing. (De duik in de badesee was trouwens heerlijk!). Mocht het op deze manier niet lukken dan zullen we ons weer tot de gebruikelijke middelen wenden om de rest van de tocht te voltooien.