Dag 13, Pluvius regeert

We werden door de zon gewekt vanochtend. Hebben we dat ook es meegemaakt deze trip … Onze planning wordt momenteel geregeerd door de weersvoorspellingen en vandaag zegt de weerman dat het in de loop van de middag (weer) gaat regenen. We hebben dus een korte route gepland om zo dicht mogelijk in de buurt van Konstanz te komen, en toch ‘droog’ te fietsen. 

We verlieten Orsingen en reden over keurige fietspaden door mooi glooiend landschap richting onze bestemming van de dag. Ondanks dat het pad veelal naast doorgaande wegen liep (maar gelukkig niet er op!) en dat de natuur om ons heen mooi is voelt het toch een beetje gewoontjes aan. Worden wij als ‘Europafietsers’ een beetje te verwend? Als dit Zuid-Limburg was hadden we oh en ah geroepen maar nu, na bijna 2 weken onderweg te zijn, is dit ‘mooi glooiende landschap’ niet altijd bijzonder meer. Het zal ook wel wat met het matige weer te maken hebben, en ‘onderweg zijn’ blijft fijn, maar evengoed: vergeef ons ons snobisme …

Om half twee kwamen we al bij onze camping aan, maar daar ging de receptie pas om 2 uur open. Toen we eenmaal ons plekje hadden toegewezen gekregen hebben we snel de tent op gezet zo lang het droog was. Even leek het nog gewoon helemaal droog te blijven maar net toen we Kiki wilden bellen voor haar verjaardag trok Pluvius alsnog de hemelsluizen open. Kiki stond op het vliegveld in London om ‘even’ terug te gaan naar America voor een congres om daarna weer terug te komen naar Nederland. Geinig dat ze door het tijdsverschil haar verjaardag aardig kan rekken, en op die manier 2x kan vieren - ’s ochtend ‘s in Londen en ‘s avonds in Amerika. Voor ons is het altijd een feestje om even met ‘ons Kiekje’ aan de telefoon te zijn, on whatever continent she is ...

Na het gesprek met Kiki ging de regensluizen nog wat verder open (gelukkig niet eerder want dat zou een gesprek onmogelijk gemaakt hebben in onze tent). Dat zet je dan toch wel aan het denken, want er is hier de laatste tijd ongelooflijk veel water naar beneden gekomen. We zagen onderweg al dat alle bergbeken en rivieren tot de rand toe gevuld waren en vandaag horen we ook weer over hoogwater-waarschuwing rond de Bodensee.

Tja, de Bodensee… ons doel en keerpunt van deze reis. We hebben er eerlijk gezegd nog geen goed beeld van want enerzijds werkt het weer niet mee en anderzijds doen alle omwonenden van de Bodensee hun best om het zicht erop te belemmeren. Heel af en toe word je een korte blik gegund tussen de huizen en hagen van de upperclass die hier hun (tweede) huis aan het meer hebben. Hier op de camping zijn het de stacaravans die het zicht blokkeren. Vanwege de regen hebben we onszelf verwend met een gekoelde fles witte wijn van de campingwinkel, en zijn we gaan koken/eten in de gemeenschappelijk keuken van de camping, waar we in gesprek raakten met een Duits stel die kampeerden in hun Volkswagen Busje (altijd leuke lui ;)). Zij waren verzot op deze streek en gaven ons wat leuke tips voor de stad Konstanz. O, en we hebben samen geluisterd naar “Wann wird’s mal wieder richting Sommer’ van Rudi Carrell, erg grappig. 

Vanaf morgen zou het weer weer wat beter moeten worden en kunnen we hopelijk Konstanz in haar volle glorie gaan bewonderen. En wellicht krijgen we dan een tweede kans om de Bodensee eens goed te bekijken.