Epiloog

We zijn nu een paar dagen terug op het honk en missen het fietsen. Van de hele dag buiten zijn en veel bewegen naar veel thuis zijn en zitten .. daar moet je lichaam aan wennen. Het is ook een omschakeling om niet meer 24/7 met elkaar op te trekken. Dat laatste kunnen we goed, maar weer even je eigen gang gaan is ook fijn: veel vergaderen, meetings en afspraken (Ronald, wordt ie blij van ..) tot thuiswerken en heerlijk veel huismussen (Ellen, wordt ze blij van ;). 

We kijken terug op een mooi avontuur, misschien niet zo spectaculair als andere jaren, wat meer nattigheid en ook wat korter dan we zouden willen (daarvoor in de plaats vertrekken we maandag naar Kiki/de VS), maar toch weer een supermooie tocht. Er zijn flink wat meer hoogtemeters gemaakt dan vorig jaar langs de Limes. Ondanks dat kon 'de knie' van Ellen goed mee (dankzij de geweldige tips van de fysio - en wat ibuprofen) en ook de pols die vorig jaar brak heeft vrijwel geen bezwaren gemaakt. Dat belooft wat voor de komende jaren, haha. We dromen van een langere tocht en hebben nu het vertrouwen dat we dat kunnen. Nu nog de omstandigheden creëren.

We bedanken iedereen die met ons mee heeft geleefd en gereisd, mèt of zonder reacties. Sarah&Samuel (fijn dat we jullie wat afleiding konden geven <3), Norbert en Jenny (ons feestelijk startpunt!), Antoinette (veel plezier in Friesland!), Sophie (Canada-ganger, ben benieuwd), Karin (was in Wales, we horen graag!), Astrid (komen jullie met Irene de Riesling proeven?), Gemma&Peter (échte wereld-reizigers ;)), Irene (liefdevolle finish!), Kiki (here we come!), Freerk (dank voor de wijntip), Harald (kan alles over Duitsland checken ;), Kristof (tot ‘t familieweekend in Brussel!), Wil (jullie veel plezier met fietsen in augustus!), Hilde (tot in de CoffeeStar ;), Marion (wordt het de UK of toch Frankrijk ..?), Debora (wat is Amalia groot geworden ;), Malou (kamperende Walesgangers, ben benieuwd ..), Marie-José (we bellen !), Wendy (‘op kantoor’), Janneke (naar Bali, heeel veel plezier!), tante An (onze oudste volger denk ik ;) en Alle Stille Meelezers: we hopen dat jullie het weer leuk hebben gevonden. Wij vonden het fijn om een link te hebben met het thuisfront en onze belevenissen te delen. Maar vooral ook om meteen bij thuiskomst een mooie samenvatting te hebben van onze tocht, misschien later nog eens tot fotoboek uit te printen, waar we stiekem af en toe nog es in bladeren voor de inspiratie voor volgende jaar.

O, en nog wat: ik (Ronald) heb de gestolen fiets op kunnen halen op het gemeentehuis van Leiderdorp. Hij was daar als 'zwerffiets' terecht gekomen (dat is waarschijnlijk een primeur voor een Santos...). De dader/berijder heeft zijn best gedaan om hem niet meer zo herkenbaar te maken: de voor-en achterdragers zijn er vanaf, evenals de (dure) koplamp, spatborden zijn er vanaf - vòòr, en voor de helft achter (want anders krijg je een natte kont in de regen). Kortom, er is nog een helebool werk om er weer een bruikbare fiets van te maken, maar ik ben blij en dankbaar dat het registratiesysteem in ieder geval gewerkt heeft. Het hielp dat de BOA's hier ook op Santos fietsen rondrijden, dus die weten meteen dat er iets niet klopt als ze er een verweesd zien staan.

Ter afsluiting gooien we er nog wat cijfertjes tegenaan:

We hebben gedurende 35 dagen 120,5 uur in het zadel gezeten en net geen 2000 km gereden. Van die 2000 km reden we 9800 m omhoog. We hebben 6 landen aangedaan en zijn onnoemelijk vaak een landsgrens gepasseerd, zonder dat we ooit een strobreed in de weg gelegd werden. Er is 1 buitenband en 1 binnenband vervangen en Ellen heeft 3 sets remblokken verbruikt tegenover 1 set voor mij. Een CO2 footprint berekenen ging me net iets te ver maar ik weet zeker dat het minder is dan vliegen, treinen, bussen of met de auto. Sterker nog, fietsen is zelfs CO2-vriendelijker -want efficiënter- dan lopen! Maar alle cijfertjes kunnen niet verklaren waarom we 5 weken lang genietend rondgefietst hebben.

Dagdag, tot de volgende!