Dag 24, het gaat maar door.

Het hotel van vannacht had een ‘inclusief ontbijt’ aanbod, waar je je normaalgesproken niet teveel van voor moet stellen, maar vanochtend werden we aangenaam verrast: het was een zeer uitgebreid ontbijtbuffet. Toen onze magen gevuld waren vertrokken we met warempel droog weer richting Mainz. Onze bestemming van vandaag is een camping waar we vorig jaar op onze Limes reis ook overnacht hadden. Toen was het snikheet, vanavond zag ik een bordje bij de douches of we de deur dicht wilden houden in verband met de kou…

Maar zover zijn we nog niet, eerst moesten we Worms uit zien te komen en ook hier was weer een omleiding die onze planning in de war schopte. Uiteindelijk kwamen we toch weer in de buurt van de Rijn maar reden we aan de buitenkant van de dijk, dus de rivier hebben we weinig gezien vandaag. Het uitzicht was sowieso niet om over naar huis (in de blog) te schrijven: grijze luchten en saaie landschappen waar rond een uur of 11 de eerste regendruppels bij kwamen. Dat zou pas om 14 uur moeten zijn, maar voorspellingen van meer dan een uur zijn onbetrouwbaar gebleken, we moeten echt van kwartier tot kwartier in de gaten houden hoe het er voor staat. Sommige wolken zien er heel dreigend uit maar laten niks los terwijl je andere keren je afvraagt waar die druppels nou vandaan kwamen. De cursus meteorologie die ik voor mijn vliegbrevet moest doen heeft niks geholpen in dit rare weer.

In Nierstein (what’s in a name?) zijn we gestopt om te schuilen voor de inmiddels aanhoudende regen. We besloten er een uitgebreide lunch van te maken om zo de bui te overbruggen. Maar de wijzen van het dorp hadden besloten dat alle eetgelegenheden van het dorp op Mittwoch Ruhetag hadden. Uiteindelijk bleek er één Italiaans restaurant open te zijn, gezellig druk met verregende toeristen, en hebben we echt zalig gegeten met pasta en goeie espresso toe. Het was inderdaad droog toen we verder gingen en we reden opeens midden in de wijngaarden. De aarde is hier ijzerrood en het gebied heet ‘Roter Hang’ waar blijkbaar zeer goede Riesling wordt gemaakt. De omstandigheden waren er echter niet naar om naar een proeverij uit te zien, want de volgende regenbui kondigde zich al weer aan. We beloven onszelf dat rond de Moezel zeker te gaan doen.

We merken dat de regen aan ons gemoed begint te knagen. Ellen probeert het tij te keren door fiets-gerelateerde muziekjes op haar iPhone te draaien en hard mee te zingen. Ik wordt uitgedaagd om mee te doen en luidkeels zingen we met geopende hemelsluizen mee met Skik/Daniel Lohues (“Wie döt mij wat, wie döt mij wat, wie döt mij wat vandage, ‘k heb de banden vol met wind, nee ik heb ja niks te klagen”*), Queen (Bicycle race) en Boudewijn de Groot (Jimmy) tot grote verbazing van de ons tegemoet komende fietsers.

We rijden Mainz binnen en steken de Rijn over waar net de Main aangehaakt is om naar onze camping te fietsen. Daar komen we kleddernat aan en checken in. Het eerste wat we doen als de tent staat is een lekkere warme douche nemen. Het zaligmakende gevoel van sokken aandoen en je voet in een droge (dichte) schoen steken is voorbehouden aan mensen die de hele dag blootsvoets in Teva’s door de regen gefietst hebben. Ik wens dit gevoel iedereen toe.

Volledig opgeknapt hebben aan een overdekte tafel ons biertje/wijntje/boterhammen genuttigd in het gezelschap van een leuk Duits stel dat onderweg is naar Speyer. Hij blijkt ook enige tijd aan de Melon-Carnegie Faculteit in Pittsburgh te hebben gestudeerd (kleine wereld). Altijd leuk om met mensen met dezelfde interesses te babbelen. Onze kleren zijn gewassen en gedroogd en we gaan vroeg naar bed voor een lange rit richting Koblenz morgen.

(Ps * het allerbeste fiets-liedje ooit, xEllen)