Dag 4, Op en Neer

Anders dan gisteren waren de wolken niet zwanger van de regen vanmorgen. En tussen de wolken door was het echt blauw! Bij het inpakken was het soms heet, als de zon scheen, maar het werd meteen weer koud als de zon achter de wolken zat. De kou van afgelopen nacht hebben we doorstaan en deze dag belooft warmer te worden met meer zon.

We zijn zuidwaarts verder getrokken over mooie fietspaden. Soms was dat over voormalige spoortracés, en soms over een doorgaande weg (waar je 100 mocht …) maar meestal over keurige fietspaden met superstrak asfalt. Het gemopper van mij van vorig jaar over de slechte staat van de fietspaden in (delen van) Duitsland heeft blijkbaar effect gehad.

Als we niet over de voormalige sporen reden ging de route flink op en neer. Ondanks dat we ‘maar’ 360 meter geklommen hebben waren deze meestal van het type ‘kuitenbijter’ waardoor er echt wel hard gewerkt is door Ellen en mij vandaag.

We begonnen bij de camping ‘In der Enz’ en dat was 3 jaar geleden ook letterlijk zo tijdens de grote overstromingen in dit gebied. De Enz die nu rustig door de camping kabbelt was toen ver buiten haar oevers getreden en heeft grote schade veroorzaakt. We reden stroomafwaarts lang deze Enz die uitmondde in de Prūm, die eveneens grote overstromingen kende. Overal langs de weg zag je nog de gevolgen van deze ramp. In Duitsland zijn toen 180 mensen overleden..

De Prūm mondt weer uit in de Sauer (of Sûr voor de overkant) die de grens vormt tussen Duitsland en Luxemburg. Degene die onze route heeft uitgezet heeft er blijkbaar veel moeite aan gegeven om deze NIET door Luxemburg te laten lopen. (Waarschijnlijk wilde hij niet dat er nog één euro uitgegeven werd aan de toch al rijkste inwoners van de wereld). De laatste 15 kilometers van onze rit van vandaag veranderde de omgeving van landelijk naar stedelijk. Steeds meer verkeer (en herrie) betekende dat we terug keerden in de ‘bewoonde wereld’. Vlak voor het einde van onze tocht mondde de Sauer uit in de Moesel. Dat was goed te merken aan het feit dat er meteen volop wijnvelden te zien waren op de flanken van de heuvels. 

Hier zijn we neergestreken op een leuke ‘bejaarden camping’ waar ze naast de vele vaste klanten ook graag trekkers en voorbijgangers zien langskomen. We konden de verleiding niet weerstaan: curryworst mit pommes was ons avondeten. Om ons geweten te sussen hebben we er een Salatteller bijbesteld.

We willen nog even van de gelegenheid gebruik maken om te zeggen dat we het erg leuk vinden dat jullie onze beslommeringen volgen. Dank! We kunnen niet op iedere reactie reageren, maar weet dat we ze zien en lezen en zeer waarderen! Love you all!