Dag 28, Freude am fahren

Vandaag eens een dag zonder regen, wat een verademing! We stonden op met een mooie helderblauwe hemel, maar het was wel erg fris nog. We vervolgden onze weg langs de Moezel en de paden waren vandaag mooi en grotendeels goed geasfalteerd. De Moezel kronkelt tussen de heuvels door en zover je kunt kijken zie je wijngaarden. Ongelooflijk hoeveel wijn hier wordt verbouwd. We hopen maar voor de wijnboeren dat dit jaar nog goed komt want tot nu toe hebben de druiven te veel water en te weinig zon gehad.

Het is zondag en dat merk je aan de drukte op de fietspaden. Het is nog niet Donauradweg-druk maar er zijn toch heel veel mensen met de (elektrische) fiets onderweg. Sommige plaatsen doen echt hun best om meer ruimte te maken voor de fietsers maar vaak ben je toch gewoon nog aangewezen op de stoep die je moet delen met de voetgangers. Je merkt dat de bestuurders zich nog niet helemaal raad weten wat de doen met de stormachtige opkomst van fietsers dankzij de elektrisch fiets. In veel steden zijn de winkelstraten nog gewoon vrij voor de fiets. Dat is leuk voor ons maar op termijn niet houdbaar. Naast fatsoenlijke fietspaden in de binnenstad moet er ook nagedacht worden over fietsparkeren, want dat zie je nu al een probleem worden. Ze moeten maar eens naar Nederland komen om te horen wat werkt (en vooral wat niet).

Hoe dan ook, vandaag was een perfecte top-fietsdag: wel zon, maar niet te warm, niet te veel wind en mooie fietspaden. We fietsten tot het plaatsje Lieser, waar de gelijknamige rivier in de Moezel uitmondt en van daaruit volgden we de MMR (Maare Mosel Radweg) richting Wittlich. Tot onze verrassing was dit ook een voormalige spoorbaan wat het fietsen aangenaam maakt. In Wittlich moest de definitieve beslissing vallen over het vervolg traject: of doorfietsen door de Eifel of Trier bezoeken (en vandaag en morgen een stuk met de trein gaan).

Even later zaten we in de boemel naar Trier.

Bij het verlaten van de Hauptbahnhof sta je in Trier al gauw oog in oog met de ‘Porta Nigra’, het oudste en meest bekende bouwwerk van de stad. Deze Romeinse poort is gebouwd in de 2e eeuw na Christus, Dat is nog een serieus stuk ouder dan de middeleeuwse bouwwerken die we tot nu toe zagen. Er zijn nog meer Romeinse bouwwerken in de stad die we nadat we onze tent op de stads camping opgezet hadden zijn gaan bekijken.

We konden niet direct een goede indruk krijgen van deze stad. Er staan veel lelijke gebouwen rondom het centrum die je op het verkeerde been zetten. Ook in de Altstadt is niet alles even mooi, maar de plekken die mooi zijn zijn dan ook spectaculair zoals het marktplein. Zowel de Romeinse als de Middeleeuwse en de latere architectuur heeft prachtige bouwwerken in Trier achtergelaten. Ellen vond een leuk plekje waar we hebben gegeten. Het bleek een eetcafé van de Kölsche brouwer Früh te zijn waar we heerlijk hebben gegeten en gedronken. Daarna zijn we door de stad gaan rijden op een toeristische wandelroute (je mag hier toch overal fietsen..) en belanden daarna in een leuke kroeg (Astarix) voor een afzakkertje. Binnen werd een pub quiz gehouden en buiten konden we meegenieten van een openlucht opera uitvoering ergens in de buurt. Daar heeft Trier ons weten te raken en zijn we het er over eens dat het toch een leuke stad is.