Weer lekker thuis

We moesten de zaterdag in Turijn zien door te komen tot we om 22.30 uur in de bus konden stappen terwijl we door De Knie maar beperkte mobiliteit hadden. Gelukkig was ons hotel super centraal gelegen en konden we over de Via Roma naar het prachtige Piazza San Carlo fietsen (in totaal nog geen 500 m). Dat schijnt één van de mooiste, zo niet het mooiste plein van Turijn te zijn. We kunnen dat nu alleen maar beamen en hebben hier na het ontbijt de rest van de dag rondgehangen. Koffie gedronken in het indrukwekkende oude barokke koffiehuis Caffé San Carlo, het monument van Emanuelle Philibert bewonderd, de prachtige Sante Cristina-kerk en de Turijnse Galleria d'Italia bezocht, Buena Pasta gegeten bij Brün, een drankje in Caffé Mokita en een ijsje bij Biraghi gedaan en toen nog afsluitend bij Caffé Torino een afzakkertje genuttigd. We zijn dus eigenlijk 'connaisseurs van het San Carlo-plein’ geworden ...

Op ons dooie gemak fietsten we daarna de 9 km naar de ophaallocatie van onze busreis waar we ruim op tijd aankwamen. Dat gaf ons de tijd om in internationale stijl af te sluiten in de Löwengrube, een Beiers restaurant (inclusief lederhosen-bediening) naast de (Franse) Carrefour op een (Italiaans) industrieterrein. Toen de (Nederlandse) bus in en naar huis waar Lotte ons in Amsterdam kwam ophalen met de auto en ons naar huis bracht. Geweldig fijne afsluiting van onze reis, dank lieverd xxx !

Nu zijn we weer lekker thuis. De rust van de laatste dagen heeft de knie goed gedaan. Leiden voelt veilig en vertrouwd aan, maar ook een heel stuk kleiner en rustiger dan voorheen. Dat zal wel weer wegzakken. Wat voorlopig blijft is het heerlijke gevoel dat we samen weer een mooie reis hebben gemaakt. We hebben ontdekt wat München te bieden heeft en dat Hongarije nog niet helemaal klaar is voor fiets-toerisme maar Budapest een prachtstad is. Slovenië was een ware openbaring in positieve zin, wat een mooi land en wat een aardige mensen. Noord-Italië gaf ons prachtige steden zoals Venetië, Verona en Turijn maar viel wat tegen wat betreft de tussenliggende fietsroutes / gebieden. Niet in het minst omdat er voor tentkampeerders nauwelijks leuke kampeerplaatsen te vinden zijn.

Hier thuis (terwijl er een oer-Hollandse regenbui op ons dak klatert) denken we ook aan de geweldige reacties die we hebben gekregen van de mensen die ons gevolgd hebben via dit medium. Het was erg fijn en bemoedigend om jullie berichten te lezen, ook al kozen we ervoor niet te reageren op de reacties - het schrijven en foto’s posten van een dagelijkse blog is leuk maar al uitdagend genoeg. Maar weet dat wij de verbondenheid voelden. Tot onze verbazing kregen we zelfs een reactie van iemand die we niet kennen. Blijkbaar is het ook interessant voor mensen die niet weten wie we zijn. Irene, Karin, Monique, Kristof, Marion, Lotte, Simon, Sophie, Norbert, Freerk, Debora, Iris&Manfred, Gemma, Malou, Roger, Harald, Harm, Julian, Hilde, Jenny, Joep, Antoinette, Janneke, Kiki, Eva, Paul, Michel, Tomaz&Mirjam, Sarah&Samuel, Astrid, Dik én álle ‘stille/anonieme’ lezers: DANK ALLEMAAL!! Hopelijk kunnen we volgend jaar, wie weet met een nieuwe knie, opnieuw proberen een fietstochtje te maken. Immers: ‘the best routes are the ones you haven’t ridden’.