Hoppa!

‘’t Waas eine moeijen daag vandaag’ zong Jack Poels aan het einde van zijn liedje ‘Praag’, met de ondergaande zon over het plein in Praag. Hier gaat de zon ook onder en werpt lange schaduwen over de korenvelden en het was zeker een mooie dag vandaag. 

We vertrokken uit ons ‘hokkerig appartementje waar we ons al sinds gisteravond afvroegen waar die typische indeling vandaan kwam. Beneden was er een grote tafel voor 6 personen en een piepklein keukentje. Boven één grote ruimte met 5 bedden waarvan 1 een tweepersoons bed. Waarom? Bovendien was er een prachtig uitzicht aan de achterkant maar daar zaten géén ramen. Toen we evenwel enige tijd onderweg waren en de vele druivenvelden zagen viel het kwartje: het was natuurlijk een onderdak voor druivenplukkers.. hèhè, mysterie opgelost.

We reden vandaag door een ongelooflijk mooie omgeving. De delta van de rivier de Mura wordt ook wel de Amazone van Europa genoemd. Het is een Natura 2000 gebied en we waren volledig ‘flabbergasted’ hoe mooi het hier is. We reden langs langzaam stromende beken met kraakhelder water. De hoeveelheid vlinders en libellen was iets wat we nog nooit gezien hadden. Soms had je gevoel dat je door een vlindertuin aan het fietsen was en fladderden er tientallen omhoog van de weg waarover je ze benaderde. Spectaculair! Op de plek waar we even geluncht hebben werd een concert gegeven door alle vogels in het bos. Het zou zo maar kunnen dat hier die vogelgeluiden opgenomen worden die je op je telefoon kunt downloaden als wekkertoon.

Jammergenoeg waren er ook een paar stukken waar we op redelijk drukke wegen moesten rijden,  anders zou deze dag absoluut de status van ‘parel’ hebben gekregen. Maar desondanks kennen we deze dag 4 sterren toe (van de 5)

We zitten nu op een camping die op zich een vernoeming waard is. Ze is gemaakt in de achtertuin van een boerderij. De boer en boerin wonen elders maar hebben de camping als zij-activiteit erbij. Het wemelt van de beesten (ezel, schapen, hond, katten, kippen, konijnen en een koe die hier allemaal vrolijk rondhupsen. Momenteel zijn er, behalve wijzelf, Polen, Hongaren en een Duits stel. Wat mij verbaasde (onwetende ik) is dat Slovenen, Polen en Hongaren elkaar niet kunnen verstaan en dus Engels met elkaar praten. En ik maar denken dat alle talen in het voormalig Oostblok een soort dialect van elkaar waren…. Niet dus. Aan het einde van de camping staat een hutje/tentje wat verhuurd wordt aan een paar vogelspotters. Er zit hier namelijk een broedend stel hopvogels. Ze betalen weliswaar voor hun plekje maar schijnen veel geld te verdienen aan de foto’s die ze maken van het nest van de hop. De eigenaresse - een heel attente vrouw - heeft er gemengde gevoelens over.

We hebben besloten hier twee nachten te kamperen en morgen een wijnboerderij te bezoeken. Zin in!