Met stip

We hadden de tent goed gepositioneerd want we bleven tot en met het inpakken uit de zon, de eerste winst van de dag. Gisteravond raakten we nog aan de praat met andere fietsreizigers die in tegenovergestelde richting onderweg waren: Els en Hans. Zij reden de route met een routeboekje van Benjaminse met voor ons waardevolle info over fietswegen en bezienswaardigheden onderweg. We mochten het boekje lenen (tot vanochtend). Super aardig. Ze waarschuwden ons al voor een pittige klim die ons te wachten stond naar het mooie natuurreservaat Triglavski Narodni Park. Gelukkig ging aan de klim nog een flink stuk oude spoorlijn vooraf, nota bene bergaf zodat mijn knie (ja, die van Ronald!) even warm kon draaien voor de klim: 200 meter stijgen in 3 kilometer. Met bagage en zelfs met motortje is dat best pittig. Daarna werden we beloond met een lange, veel minder stijle weg naar beneden door het nationaal park van het Ravdona dal: in één woord subliem. Links en rechts van de weg stijle kliffen, naast je een bergbeek met kraakhelder water en vooral het geluid dat daarbij hoort.

Er voegen zich regelmatig andere bergbeken bij zodat het op een gegeven moment al echt een rivier genoemd mag worden. De uitzichten zijn adembenemend en de weg is niet echt druk, behalve dan met fietsers en wat je hier ook veel ziet: langlauf-skeelers (of heten die anders ?), blijkbaar een populaire sport hier. Deze weg komt met stip binnen in onze fietswegen parade. De weg eindigt min of meer in Bled, een plaatsje waar ik tot voor kort nog nooit van had gehoord maar wat blijkbaar een toeristisch hoogtepunt is in Slovenië en hier in de Julische Alpen in het bijzonder. En het moet gezegd worden: het is een plaatje, zo’n knalblauw, bijna turquoise meer helemaal omgeven met bergen en midden in dat meer een kerk op een eilandje. Veel pittoresker gaat het niet worden. Het is helaas wel erg druk in Bled, veel toeristen en met name Engelstaligen toeristen: Britten en Amerikanen. Waar die opeens vandaan komen?? We hadden ze tot nu toe nauwelijks gezien op onze reis. Het was inmiddels ook weer knetterheet dus we reden op ons gemak een rondje rondom het meer en besloten toen om de drukte te ontlopen en iets verderop naar de camping te gaan. Eerst boodschappen doen, natuurlijk bij de Spar, onze favoriet in deze contreien.

De camping waar we ons oog op hadden laten vallen bleek een heus dorp te zijn - gigagroot, maar vriendelijke mensen en alles perfect in orde. Het leuke als je rondreist met een tent is te zien hoeveel verschillende sferen campings kunnen hebben: van eco-romantischs camping tot intieme boerenerf-camping tot efficiënte kampeer-commercie tot muffe drukke straatcamping enz enz … wij vinden het allemaal leuk om te ervaren. Morgen weer een hitterustdag (34 graden voorspeld hier, in NL is de hitte voorbij begrijp ik?) en dan gaan we uitvogelen hoe we in Italië komen.