In rust we trust

We vertrekken rond 9:30 van onze camping. Ellen en ik verschillen van mening over hoe je een camping moet beoordelen. Ellen wil liever een geflatteerde review gebaseerde onze eigen (fietskampeerders)ervaring, ik ben meer van zeggen zoals het is, dan kan de eigenaar er wellicht iets mee. We komen tot het compromis dat de camping vier sterren krijgt (geen vijf) want het stonk op de heren toiletten en de afval containers staan in de volle zon waardoor deze navenant ruiken. Voor de rest was het een prima camping liggend aan de Balaton.

De Balaton wordt ook wel de zee van Hongarije genoemd, omdat dit land geen enkele verbinding met een zee heeft. Dus iedereen die ‘naar zee’ wil, gaat naar de Balaton. Zeker de noordkant, waar wij rijden, is super toeristisch. Wat wel eigenaardig is voor een voormalige socialistische staat is dat iedere meter contact met de Balaton is vercommercialiseerd. Je kunt bijna niet aan het water komen zonder te betalen. Op een enkele uitzondering na - die wij dan altijd wel spotten natuurlijk ;) - kun je dus alleen na betaling van een entreeprijs (of eigenaar zijn van een dure villa met strand) het water in. Daar waar je wel gratis kunt komen staan er borden dat je er niet mag zwemmen. Twee meter verder, aan de andere kant van een hoog hek mag dat dan wel (tegen betaling dus).

Balatonfüred is het epicentrum van Balaton-toerisme. Het is alles wat je verwacht van een toeristische kustplaats: barretjes, minigolf, waterglijbaan etc. Maar het is gelukkig nog geen hoogseizoen en aangenaam rustig. En de EV14 waar we over rijden is perfect. Mooie fietspaden met best wel wat fietsers, zij het af en toe langs een drukke weg.

Na een kilometer of veertig geeft Ellen aan dat de knie rust nodig heeft. Zelf heb ik ook geen ‘goede benen’ vandaag en we besluiten een vroege stop te maken. We komen op een piepkleine camping aan vlakbij een strand-toegang. De eigenares lag te knikkebollen in de zon toen we aankwamen. De camping heeft ongeveer tien sta-plaatsen en is helemaal leeg. Beter wordt het niet, zeker als de voorzieningen ook nog dik in orde zijn. We zetten de tent op en verdwijnen naar het strand (30 meter verderop) waar we lekker van de rust genieten. Ellen ging wat tekenen en pootjebaaien en ik las weer een paar hoofdstukken in ‘On Freedom’ van Timothy Snyder. Een boek wat ik iedereen ga aanraden, desnoods kado doen, want het gaat over zeer interessante en actuele onderwerpen zoals de vrijheid van meningsuiting en hoe die momenteel door oligarchen wordt beknot. Zijn schrijfstijl is soms wat traag maar vaak zeer boeiend. Het legt precies uit hoe we in deze vreemde wereld terecht zijn gekomen. Ik maak meteen ook even de link naar Orban hier in Hongarije. Het is duidelijk dat zijn kornuiten de media volledig onder controle hebben want je ziet hier vrijwel overal, oa op alle billboards, een reclame waarin wordt opgeroepen je niet over te geven aan Zelensky, Von der Leyden en Weber en tegen het EU-lidmaatschap van Ukraine te stemmen. Volgens Snyder is dat het ‘close the door behind you’-principe. Landen die als laatste toetreden tot de EU zijn vaak het sterkst tegen toetreding van anderen. Ook in de VS zie je dat verschijnsel dat mensen die recent het Amerikaans staatsburgerschap kregen vaak het sterkst tegen nieuwe immigranten zijn. Lees dit boek!

Enfin, we hebben dus lekker even rustig aan gedaan, aan het water met een biertje en een Fröcss en een Langos (de Hongaarse snack: gefrituurde pizza met zure room en mozzarella). Vanavond wat chillen bij de tent. Morgen de andere helft van de noordzijde van de Balaton.