Zen op de berg

We zijn nog in ons paradijsje op de heuveltop. Ik ben vroeg wakker, ga rond half zeven op het terras zitten met een kop koffie en een goed boek. De ochtendzon verwarmt mijn rug en koele lucht stroomt langs mijn benen. Ik kijk uit over de vallei die vooral uit bos bestaat en hier en daar een weilandje. Het enige wat je kunt horen zijn de vogels, verder niets. Geen auto’s, geen vliegtuigen of treinen. In de verte beweegt iets: een koe staat op maar gaat dan toch weer liggen, pfff. Twee kraaien doorkruisen het tableau, de een roept, de ander herhaalt. Je wordt een beetje nostalgisch van dit tafereel … 

Een klein nadeel van deze locatie, wat achteraf toch niet zo klein bleek, is dat de winkels in de omliggende dorpen in het weekend zeer beperkt open zijn. Google gaf aan dat de dichtstbijzijnde al om 12.30 uur dicht gaat. Toen we er aankwamen bleek deze al om 11 uur te zijn gesloten. Gauw doorfietsen dus naar de volgende (6 km van ons paradijs) maar deze was ook al dicht. Bij navraag bleek dat alles in de omgeving al dicht was en onze enige optie was een Penny market 15 km verder. Ai …, daarop waren we niet voorbereid. De accu's van zowel de fiets als onze telefoons waren niet vol, maar er was geen optie, we moesten natuurlijk wel eten dit weekend. Na een spannende rit van in totaal 3,5 uur en veertig kilometer, kwamen we weer thuis met onze boodschappen op het laatste restje van de accuspanning. We realiseren ons nu hoe verwend je bent met bijna 24/7 supermarkt-beschikbaarheid in een straal van een paar honderd meter rondom je huis in Leiden…

Soms vragen we ons natuurlijk wel eens af: waarom doen we dit eigenlijk, dit lange afstand-fietsen, met soms ongemakken, terwijl we ook thuis in ons comfortabele huisje in Leiden kunnen zijn? Frank Heinen heeft daar wel wat over te zeggen in zijn boek ‘Reizen is onzin’. Wij hebben daar inmiddels ook wel wat gedachten bij. Reizen is avonturen beleven en daarmee een metafoor voor het ‘échte’ leven, waarin je telkens weer keuzes maakt waarvan je de resultaten nooit in de hand hebt. Gelijk- of zelfs blijmoedig proberen te accepteren is het enige wat erop zit. In het oude Indië, de Veda’s om precies te zijn, noemen ze dit Karma Yoga (deel van de cursus die Ellen volgt): er zijn altijd vier mogelijke resultaten van een keuze, bv van een bepaalde route of overnachting: ‘naar verwachting’ (als we gewoon aankomen op de geplande camping), ‘meer dan verwacht’ (als er - bij 32 graden - een zwembad op een camping blijkt te zijn, of als je door prachtige natuur fietst), ‘minder dan verwacht’ (als je over drukke gevaarlijke autowegen moet fietsen, waardoor we helemaal overprikkeld raken) of ‘tegengesteld aan de verwachting’ (hebben we deze keer gelukkig nog niet meegemaakt, maar wel toen Ellen 2 jaar geleden haar pols brak en we onze fietstocht moesten afbreken). Enfin, het is een mooie, wijze en leuke Vedanta-manier om naar de ups en downs van het reizen (en het leven) te kijken.

De fauna in deze streken is trouwens best indrukwekkend, we zagen al een dobbelsteenslang in het Balatonmeer en een paar dagen geleden stak een slang het fietspad over. Even lagen we op ramkoers maar het beest versnelde toen we dichterbij kwamen en verdween in het gras (een grasslang?), maar we mochten toch gewoon doorfietsen van Ellen (haha). Toen zag ze een vos hier op ons terras en gisteren hoorde Ellen opeens een gegrom in de bossages naast ons fietspad. Een korte internet-zoektocht van wat er hier rondspookt leert dat het één van de volgende beesten kan zijn geweest: Europese jakhals, das, everzwijn, lynx of toch weer vos (kunnen die grommen?). Spannend!

Morgenvroeg zit onze tijd er hier op helaas en zullen we afscheid moeten nemen van deze fantastische locatie. We komen vast nog meer bijzondere plekken tegen, misschien wel weer ‘boven verwachting’.